நீராய் உருக்கி என் ஆருயிராய் நின்றானே!

நீராய் உருக்கி என் ஆருயிராய் நின்றானே
ஓராதார் உள்ளத்து ஒளிக்கும் ஒளியானே

ஈர்த்து என்னை ஆட்கொண்ட எந்தை பெருமானே
கூர்த்த மெய் ஞானத்தால் கொண்டு உணர்வார் தம்கருத்தில்

நோக்கரிய நோக்கே நுணுக்கரிய நுண் உணர்வே
போக்கும் வரவும் புணர்வும் இலாப் புண்ணியனே

என் சிந்தனை உள்
ஊற்றான உண்ணார் அமுதே உடையானே